Ένα κέρασμα πριν το δείπνο

Στα Άρθρα by taxiarhes-moschato


Διανύομε την περίοδο της νηστείας των Χριστουγέννων και εορτάζομε τους Προπάτορες -προφήτες, βασιλείς, αγίους, ποιμένες μεγάλους και μικρούς-, οι οποίοι συνέβαλαν στο να φθάσει μέχρις εμάς ο Ιησούς Χριστός. Η εορτή των Προπατόρων είναι μία από τις ωραιότερες εορτές του χρόνου, διότι μας αποκαλύπτει ότι ο Χριστός, πού ήταν ανενδεής των πάντων, έκανε τον εαυτό του να χρειάζεται εμάς, τους πανενδεείς· να δέχεται την δική μου καρδιά, την δική σου φωνή, του τρίτου την ανάταση, και του καθενός μας την μικρότερη δούλευση, ακόμη και το κεράκι πού θα του ανάψουμε. Η εορτή αυτή ευτρεπίζει τις ψυχές μας για να γιορτάσουμε όχι απλώς την γέννηση του Χριστού στον κόσμο, αλλά για να πανηγυρίσουμε την ένδον ημών χριστογονία, την έλευση του Χριστού στην καρδιά μας.
Η νηστεία των Χριστουγέννων δεν είναι απλώς σαράντα νηστήσιμες ημέρες. Είναι μία παιδαγωγία να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στην προσδοκία του Εμμανουήλ, του Θεού πού ήταν, είναι και θα είναι μαζί μας· μία παιδαγωγία, για να μπορέσουμε να του ανοίξουμε τα σπλάγχνα μας προσδοκώντας τον ως απόντα. Αυτό είναι το τραγικό πρόβλημά μας: Ο αόρατος, πού θέλουμε να είναι ορατός, μας φαίνεται τόσο απομακρυσμένος. Αυτός όμως είναι ο Θεός της καρδιάς μας, των παιδικών μας ονείρων, ο Θεός πού μας χάρισαν οι γονείς μας από μικρά παιδιά.
Οι Προπάτορες συνέργησαν στην γέννηση του Χριστού. Δέχθηκαν την τιμή, ο Θεός να περιορισθεί στα μέτρα τους, στις συνήθειές τους, στις ιδέες τους, στην ζωή τους, να μπει μέσα στις αμαρτίες τους, στα όνειρά τους, και να τους καταστήσει φορείς της θεότητάς του. Οι ΙΙροπάτορές μας γέμισαν την βασιλεία των ουρανών, αλλά ο Θεός δεν αρχίζει το τελικό δείπνο. Στέλνει ανθρώπους να τρέξουν σε μας τους πενομένους, λέγοντας: «Υπάρχουν ακόμη θέσεις. Γιατί κάθεσθε εκεί κάτω; Σπεύσατε να έλθετε. Πείσατε τις καρδιές σας να συμμετάσχουν στην πανδαισία αυτή». Οι Προπάτορες από αιώνων μας περιμένουν και ακόμη δεν μπορούν να φθάσουν στην ώρα του δείπνου πού επιθυμούν, μόνον βάζουν ένα κέρασμα κάθε τόσο, για να μην κουράζονται περιμένοντας εμάς.

Αρχιμ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης