Θανατίζοντας την Ανάσταση

Στα Άρθρα by taxiarhes-moschato

του π. Βασιλείου Χριστοδούλου



Κι ὅμως, ὁ ἄνθρωπος – καί γιά νά γίνω σαφῆς ἀπ’ τήν ἀρχή ὁ Ἕλληνας χριστιανός – ἔχει τήν παγκόσμια μοναδικότητα-ἱκανότητα νά φεύγει ἀπ’ την Ἀνάσταση (ἔστω τήν δεκάλεπτη, τήν ἐν ἐξέδραις περίβλεπτη…) μέ τήν γεύση τοῦ θανάτου στό στόμα κι ὄχι μέ τήν ἀντήχηση «ἦχου καθαροῦ ἑορταζόντων» στά ἐγκάρδια σταυροθόλια.
Ἀντί νά κοινωνήσουμε Τόν θυσιαζόμενο ἐκούσια Ἀμνό, μετέχοντας στήν Ζωή πού ἀνατέλλει ἐκ τοῦ τάφου, ἐξακολουθοῦμε νά προσφέρουμε ἀνθρωποθυσίες, ἐπιλέγοντας καί πάλι τόν θάνατο.